Sallandse platteland route

Sallandse weteringen

De aanleg van de weteringen en leides door Salland zijn voor de “natte” en lage “Broeklanden” van groot belang geweest. De weteringen zijn beeldbepalend voor het Sallandse landschap. Zij zullen voor een deel een natuurlijke oorsprong hebben, maar daarvan is nu niets meer te herkennen.

Ten tijde van de eerste ontginning was de ontwatering op de IJssel gericht. Sinds de 14e eeuw zijn de Zandwetering, Soestwetering, Oude Wetering en Nieuwe Wetering gegraven. Samen verzorgden zij de ontwatering (of: afwatering) van het in cultuur gebrachte land in het westen van Salland.

Het gebied rondom de Waterstraat wordt ook wel Hengeveld/Sterrebosschen genoemd. Dit is goed terug te zien op oude kaarten (ca. 1890). De Vettewinkelweg verwijst naar de oude boerderij/erfnaam “Vettewinkel”. Die naam zie je boven Hengeveld op de kaart staan.

Fruitbedrijf Van Vilsteren

Raalterweg 6, Wijhe

Duursche Waarden

Dit natuurreservaat laat zien hoe het hier vele jaren geleden geweest moet zijn, doordat de natuur hier alle ruimte krijgt om zich te ontwikkelen. De kans is groot dat u onderweg oog in oog komt te staan met de belangrijkste beheerders van dit gebied: de Schotse Hooglanders en Shetland pony's.

Infocentrum Ijssel

Het Infocentrum IJssel Den Nul ligt aan de IJssel en aan de rand van natuurreservaat de Duursche Waarden. In het infocentrum is een vaste expositie te bezichtigen over de waterhuishouding, de cultuurgeschiedenis en flora en fauna langs de IJssel. www.infocentrumijssel.nl

Huis de Roze

Het huis is een combinatie van een landhuis en een boerderij. Het woongedeelte bevindt zich achter de fraaie in- en uitzwenkende voorgevel met daarop het jaartal 1636. Het achterhuis dateert uit 1685. Het zomerhuis naast de boerderij dateert van 1679.

Watertoren Olst

De watertoren, gebouwd in 1962, is ontworpen door het architectenduo P.J. de Gruyter en C. Poederoyen. Ze diende ter vervanging van de in april 1945 door de Duitsers verwoeste watertoren. De toren had oorspronkelijk een waterreservoir van 900m3 en is 41,55 meter hoog.

De toren fungeerde ook als klokkentoren voor de nabijgelegen R.K. kerk. De watertoren kreeg daarom een kruisbeeld op het dak. De inscriptie in de watertoren laat de dubbele boodschap zien: "Water zal te voorschyn komen zodat het volk kan drinken". In de toren zijn nu appartementen gevestigd.

Hoofdgebouw Groot Hoenlo

Het hoofdgebouw van het historische landgoed Hoenlo, Groot Hoenlo, is gebouwd op een omgracht terrein, recht in de as van de lange oprijlaan. Het landhuis is vermoedelijk in oorsprong 18e-eeuws en ontstaan uit de vergroting van een oudere spieker.

Terzijde van Groot Hoenlo staat Klein Hoenlo, een huis dat ook wel bekendstaat als het 'weduwehuis'. Groot Hoenlo dankt zijn bekendheid o.a. aan Harry Mulisch, die enige tijd in huis Groot Hoenlo woonde. Hier schreef hij zijn meesterwerk 'De ontdekking van de hemel'.

Landgoed Spijkerbosch

Aan het eind van een dubbele oprijlaan ligt Landgoed Spijkerbosch. Na een periode van verval rond de jaren '60 van de vorige eeuw, is het landgoed weer in oude luister hersteld. De naam Spijkerbosch is afgeleid van het woord spieker of spijker wat opslagplaats voor graan betekent.

Het Spijkerbosch is dus waarschijnlijk ontstaan als graanopslag; een klein stenen gebouwtje in het bos. In de loop der eeuwen werd het gebouwtje steeds verder uitgebouwd en verfraaid tot wat het nu is. De eerste vermelding van het huis dateert uit 1551.

het Stenen Kruis

De tekst op het kruis maant voorbijgangers te bidden voor de zielerust van Johan Luedens. Het is tot nu toe onbekend wie dat was. Zulke kruisen, ook wel moordkruisen, boetekruisen of veldkruisen genoemd, waren in vroegere eeuwen geen zeldzaamheid.

In 1973 is door amateur archeologen onderzoek gedaan in de bodem rond het kruis. Er werden geen aanwijzingen gevonden waarom het nu juist daar geplaatst is. Volgens een plaatselijke sage zou op het kruis een vloek rusten.

Wanneer het kruis zou worden verwijderd, zullen de dorpen in de omgeving door vlammen geteisterd worden, het vee levend verbranden en zal de bevolking tot armoe vervallen! Lees het verhaal over de mythe van De Heks van Lettele:

Huis Boxbergen

Het huis werd in de huidige vorm gebouwd tussen 1650 en 1653. Het werd in de 19e eeuw gekocht door leerlooier Lambert uit Deventer en liet de boel opknappen. In 1948 werd het gehele landgoed gebracht onder de Natuurschoonwet van 1928.

Drie jaar later, in 1951, werd Boxbergen verkocht aan de stichting De Verenigde Gestichten te Deventer. Thans is het particulier eigendom.

Oude Spoorpad Wesepe

Je fietst nu over het Oude Spoorpad Dit pad volgt het tracé van de voormalige OLDO-spoorlijn. (spoorlijn Ommen-Deventer). Ook na het oversteken van de Raalterweg, volg je tot het centrum van Wesepe de oude OLDO spoorlijn.

Voormalig station Wesepe

Station Wesepe lag aan de OLDO-spoorlijn. Het station was in gebruik van 1910 tot 1935. Het stationsgebouw uit 1909 bestaat nog en is nu een woonhuis. Aan de voorzijde hangt een zwart bord met de tekst ‘Station Wesepe’. Samen met Eikelhof is het een van de laatst overgebleven OLDO-stations.

OLDO-monument Wesepe

Langs het Oude Spoorpad in Wesepe staat een monument dat herinnert aan de OLDO-spoorlijn (Deventer–Ommen). Over deze lijn reden tussen 1910 en 1935 treinen via o.a. Diepenveen, Eikelhof en Raalte. Het monument, geplaatst door Weseper Erfgoed, markeert de plek van het vroegere spoor.

RK kerk Heilige Marcellinus

De parochiekerk H. Marcellinus is gebouwd in 1912, Architect was H. Kroes uit Amersfoort. De bouwkosten van kerk en pastorie bedroegen tezamen 40.000 gulden. De eerstesteenlegging werd gedaan op 28 maart 1912 en op 28 november van dat jaar werd de eerste Mis opgedragen door pastoor H. Mocking.

De inwijding van het gebouw was op 19 juni 1913. De kerk heeft prachtige gebrandschilderde ramen, ontworpen door de Nijmeegse kunstenaar Joan Collette, en werden tussen 1934 en 1938 geplaatst. Het siersmeedwerk is vervaardigd in het atelier van de bekende Utrechtse edelsmeden Brom.

De mooie kruiswegstaties (1960), uitgevoerd in mozaiek, zijn gemaakt door kunstenaar Jean de Kort (pater Norbertijn). Met de bouw van de Marcellinuskerk maakte Broekland in het jaar 1912 de overstap van een eeuwenoude boerschap naar ‘kerkdorp’,